Zo ongeveer. Ik identificeerde me ermee. Zo ongeveer.
Omdat ze nooit zeker weten of je wel gaat strelen. Zielig katje.
Dat vroeg ik me af. Ik ben een Pietje Precies.
Ik gaf ze kusjes, alle katten. Altijd.
Zie ik een kat, dan wil ik ze een kusje geven.
Het leven is een grote dreiging. Vind ik.
Ik was anders, toen, zie je. Ik moet weer anders worden.
Maar een tijger verliest zijn strepen niet.
Dit vak is moordend. Echt moordend. Zo is het. Lijkt me.
Of weet je het niet meer? Letters bij elkaar harken tot je een woord hebt.
't Blijft een raadsel.
We zijn gesloten.
Is er een probleem?
Het spijt me, ik ben het probleem. Drijfnat.
Maar de wereld is niet ideaal. We maken er het beste van.
En dan hebben we nog geluk.
Vroeger ging je op de brandstapel, niet Moby?
De naam is Tony. Wie ben jij?
Ik ben David. Wat zeg je daarvan?
Kan Sylvia helpen, David? - Ben jij Sylvia? Aangenaam.
Was het Schubert niet die zei: Wie is Sylvia?
Kunnen we iets voor je doen? - Niet meer praten.
Dat is toch het probleem? -Nee hoor..
Waar kom je voor? - Ach, dat blijft een raadsel.
Ben je verdwaald? - Juist, ik ben verdwaald.
Is die piano van jou?
Vind jij Sylvia ook zo knap, Toby? Nee Tony, en jij bent ook knap.
Misschien kan ik erop spelen. Mag ik?
Loop naar de duivel.
Alle duivels los, Sam? - Hou op. Scheer je weg, zeg.
Zeg ons nu maar hoe je heet en waar je woont.
Leven en laten leven. Dat is belangrijk. 't Leven is een strijd.
Overleven, zonder iets kwetsbaars te beschadigen.
Als je iets fout doet, wordt je je hele leven gestraft.
Dat klopt toch, wat ik zeg?
Hoofd boven water en zorg dat je het niet kwijt raakt.
Ik stel je toch niet teleur? Sylvia, Tony, Sam?
Helfgott, wat een naam. Dat idiote lachje van me.
Met de hulp van God. Pappies vader was godsdienstig, en strikt.
En toch heeft God 'm niet gered van de gaskamer. Zielig.
Ik ben gevoelloos, zegt pappie. En bekrompen.
Ik mag Sylvia niet beschadigen. Ik heb geen ziel.
Waarom zeg je dat?
De ziel bestaat niet, zegt pappie.
Belachelijk. - Klopt, dat ben ik. En gevoelloos.
Belachelijk en gevoelloos. 't Was ook een belachelijke tragedie.
Ik ga winnen.
David gaat piano spelen, is het niet?
En wat ga je spelen? David?
David, wat ga je spelen? - De polonaise van Chopin.
Dit is schandalig. De piano!
Dit is schandalig! - Dat kind speelt fantastisch.
Het is mijn zoon. Mijn zoon.
Daar komen ze. - En, heeft ie gewonnen?
Margaret? - Verloren.
Dat wordt afzien.
Jouw beurt. 't Is jouw beurt, pappie.
Laat 's kijken, laat 's kijken.
Je gaat verliezen, jongen.
David, je moet altijd winnen. Altijd winnen.
Toen ik zo oud was als jij kocht ik een viool. Een mooie viool.
Ik had er lang voor gespaard. En weet je wat ermee gebeurde ?
Hij sloeg de viool stuk. - Ja, hij sloeg 'm stuk.
David, jij hebt geluk. Mijn vader verbande de muziek uit mijn leven.
Ja, ik weet het.
Jij hebt geluk, jongen. Zeg het. - Ik heb geluk.
Heel veel geluk.
Zal ik voor je spelen? - Nee, raap de stukken op.
Ik had kunnen winnen. - Nietes.
David, stil! Luister dan toch!
Margaret, je vrienden hoeven hier niet te komen.
Hallo.
Pappie, er is iemand voor je.
Hallo, ik stoor toch niet?
Ben Rosen, ik zat in de jury.
U was al weg voor de prijsuitreiking. Je hebt erg goed gespeeld, David.
Dank u.
Hij kan veel beter.
Mischien was hij wel te goed. Sommige mensen kunnen daar niet tegen.
We hebben hem een prijs voor moed gegeven.
Het was een moeilijk stuk om te spelen. - Pappie heeft het uitgekozen.
Zelfs grote pianisten zijn bang om het te spelen.
Een prijs voor de verliezer. - Dat is hij niet.
Hou op. - Zij speelt ook goed.
Ze spelen allemaal.
Met een goede leermeester kan hij alle wedstrijden winnen. Mijn kaartje.
Ik ben z'n leermeester. - En duidelijk een goeie.
Geen enkele muziekleraar heeft mij iets geleerd, Mr. Rosen.
'n Paar slechte gewoonten maken soms het verschil tussen winnen of verliezen.
U kunt er misschien eens over nadenken.
Dat is Rachmaninov.
Het is mooi.
Ja. Heb je dat helemaal zelf geleerd? - Van de plaat.
Aha. Het is moeilijk. Heel erg moeilijk.
Het is het moeilijkste wat er bestaat, weet je.
Wil je het mij leren?
Weet je, op een dag zul je het spelen. En dan ben ik trots.
Heel trots. Ga je dat doen?
En de volgende keer, wat gaan we dan doen?
Dan gaan we winnen. - Precies, winnen.
Goed, Welterusten. - Welterusten pappie.
Kom dan.
Afblijven.
Mr. Rosen, ik heb besloten dat u het david kunt leren. Dit hier.
Rachmaninov? Dat is belachelijk.
Maar hij kan het al spelen.
Een kind kan dat soort passie niet uitdrukken.
U hebt die passie wel. U kunt het hem leren.
Nee, ik leer wat ik het beste vind.
Rachmaninov is het beste.
Maar u bent zijn leraar, ik laat u beslissen.
Dank u.
We beginnen met Mozart.
Ik kan het mij niet veroorloven u te betalen.
Kom op David, Sylvia wordt nat.
Oh, sorry. Tot ziens Tony.
Het regent ouwe wijven. Ho kijk uit.
Is alles goed, david?
Oost west, thuis best.
Je speelt echt piano. - Zo ongeveer.
Chopin. Pools. Net als mijn familie voor de concentratie.
Hoe lang woon je hier al?
Een paar jaar.
Hoe klinkt dat? En Schubert. Die kreeg syfilis. Ja toch?
Ik bedoel, en tyfus. En toen raakten we 'm kwijt. Slordig he?
Zo, ben je daar weer?
Jim, ik ben stout geweest.
Ik wou net de politie bellen.
Wie wil mij bellen?
Hij stond een beetje verdwaald op de stoep.
Voor een feestje? - Bedankt voor het thuisbrengen.
Dag David. - Wijn en een sigaar.
De jongste laureaat van de provinciale wedstrijd: David Helfgott.
We hebben gewonnen. Mozard bedankt, en nu gaat hij Rachmaninov spelen.
Het geld wordt overhandigd door iemand uit Amerika.
Dames en heren, momenteel op toernee door Australie: Isaac Stern.
Je hebt een bijzonder talent, David. - U ook, Mr. Stern.
Hoeveel wil je geven voor je muziek, David?
Hoeveel?
Alles, David, Alles.
Ehm, Alles. Maar ik hou ook wel van tennis en scheikunde.
En speel je tennis net zo goed als Mozart?
Ik speel gewoon thuis met een bal tegen de muur.
Wil je naar een Amerikaanse school die barst van de muziek?
Amerika?
Het land van vrijheid blijheid, Mickey Mouse...
Dames en heren, Wat een eer. Onze laureaat mag in Amerika gaan studeren.
En nu speelt voor u, helemaal uit Amerika, david Helfgott.
Dank u. - Hij komt niet uit Amerika.
Hij gaat toch naar Amerika? Dan komt hij er ook weer vandaan.
Dat zal dan wel.
Nee. Ik heb geen geld voor zo'n school.
Dat krijgen we wel bij elkaar.
David heeft zijn bar mitswa nog niet gevierd.
Religie is grote onzin.
Maar daar zit wel het grote geld, als je weet waar.
Maandag speel ik met een orkest.
Mag ik dan komen?
In mijn Cadillac.
Waar ga je wonen in Amerika?
Bij een aardige joodse familie denk ik.
Is dit geen aardige familie?
Tuurlijk wel.
Jij hebt geluk dat je een familie hebt, David.
Ik moet weg.
Het is 1 van de beste muziekscholen in de wereld.
Het is aan zijn vader om een beslissing te nemen.
Er zal goed voor 'm gezorgd worden. Dat verzeker ik u.
David zou een echt groot pianist kunnen worden.
Het is nog maar een jongen. Hij plast nog in zijn bed.
Zie je hoe sterk ik ben?
Laat me je litteken van het circus zien.
Hoger hoger. Dat komt ervan als je te dicht bij de leeuwen komt.
Kom David.
Sla me maar, zo hard als je kunt.
Ik wil ook meedoen, pappie.
Jij ook. Kijk maar, ik ben een man van staal.
In deze wereld overleven alleen de sterken.
Wie zwak is wordt vertrapt als een mier.
Als je in Amerika wilt overleven moet je sterk en fit zijn.
Net als jij, pappie?
Ja, net als ik.
David op weg naar de top.
Tot volgende week. Flink studeren.
Jawel rabbi.
Mr. Helfgott, is het niet spannend? David, de burgemeester wil je graag ontmoeten.
Peter. - Mr. Rosen.
Dames en heren, mag ik uw aandacht?
Met dit fonds van de burgemeester kan David in Amerika gaan studeren.
En nu gaat hij voor ons spelen, onze eigen David Helfgott.
Schandalig die mensen. Ze vinden zichzelf zo belangrijk.
Met hun nertsen en diamanten. Maar wat weten ze nou eigenlijk?
En Rosen. Hij is niet eens getrouwd. Hij heeft geen kinderen.
Spreek me niet over Rosen.
Hij wil hetzelfde voor David als wat jij altijd wilde.
Vergelijk mij niet met hem. Hij heeft niet geleden.
Wat weet hij nou eigenlijk? Hij weet niets af van een gezin.
Hoe je zussen gestorven zijn. En mijn moeder en vader.
Dank je wel, David. En kameraad Helfgott. Uw zoon strekt u tot eer.
Een warm applaus namens de sovjetvrienden.
Dit is Katherine Pritchard.
Je speelt heel mooi.
Dank je wel.
Ik ben Sonia.
Ik ben David.
Dat weet ik heus wel.
Je hebt fantastische handen.
Jij ook.
Je gaat dus naar Amerika?
Ja, dat klopt.
Misschien ga je ooit wel naar Rusland.
Och, waarom niet.
Ik ben hier.
Er is iemand die je wil ontmoeten.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zo mooi kan spelen als jij, David.
Ik heb nog nooit een schrijfster ontmoet.
U moet wel erg trots op hem zijn.
Zo trots als een vader maar zijn kan.
Ik heb thuis een oude piano die hongert naar een pianist.
Kom je eens een keer spelen?
Ja prima, als ik kan helpen.
Ik kijk er naar uit.
Ik ook.
Ik wil een toost uitbrengen...
Dat is het sein
... op onze gast van vanavond: Katherine Prichard.
Die oude dame is al in de Sovjet-Unie geweest.
Amerika!
We hebben gehoord van je talent, en we zijn vereerd dat je bij ons komt.
Je zult je hier thuisvoelen.
En we zullen de Bosendorfer voor je laten stemmen.
We kijken reikhalzend uit naar je komst.
Zouden ze een Cadillac hebben, denk je?
We willen je dolgraag horen spelen. Simon en Basha Mickleburg.
Lees het nog eens!
Stil! Je maakt de baby wakker.
We hebben een parkiet en onze poedel heet Margaret.
Niet waar!
Hou op. Muziek uit. Geef me die brief.
David gaat nergens heen.
Pappie...
Kijk niet zo, David gaat helemaal niet naar Amerika.
Ik laat dit gezin niet kapot maken.
Alsjeblieft, niet doen pappie.
Ik weet wat goed voor je is, omdat ik je vader ben.
Ik ben je vader en dit is je familie.
David, kom terug!
Waarom, waarom toch?
Ik weet wat goed voor hem is. Geloof me.
Doe de deur dicht!
Mr. Rosen?
Mr. Rosen, alstublieft. Ik ben het. David.
Mijn beurt om in bad te gaan. Gaat het al beter?
Geen rillingen meer? Niks zo goed als een warm bad.
Vies beest dat je bent. Je hebt weer in het bad gescheten.
Dat je me zoiets aandoet. Beest dat je bent.
Peter.
Ik weet dat je me hoort.
Je mag dit David niet aandoen. Je moet hem laten gaan.
Wat je ook doet, je mag 'm geen Rachmaninov opdringen. Hij is er nog niet klaar voor.
David, mijn zoon.
Je vader haten is iets verschrikkelijks.
Het leven is wreed.
Maar muziek... muziek blijft altijd...
... je vriend. De rest laat je in de steek.
Al het andere verdwijnt. Geloof me.
Je mag me niet haten, David. Haat me niet.
Het leven is wreed.
Maar je moet... je moet overleven.
Je moet overleven. Zeg het hardop.
Je moet overleven pappie. Overleven.
David. Niemand zal ooit nog zoveel van je houden als ik.
Je kunt niemand vertrouwen.
Maar ik zal er altijd voor je zijn.
David, pak me vast.
Ik zal er altijd voor je zijn. Altijd.
Altijd en altijd, pappie.
Telkens als je voor me speelt...
Zeg je voor mij... het onzegbare.
Is dat goed?
Goddelijk, onzegbaar goddelijk.
Vertel me een verhaal. Iets nieuws.
Iets nieuws? Waterdruppels?
Regendruppels? - Ja, regendruppels.
Perfect. Die ga ik mijn hele leven koesteren.
Al deze wilde bloemen en anemonen van mijn leven
leg ik aan uw voeten, heer.
Het is geen wierook en geen mirre, maar u bent Krisjna, Christus...
In uw schoonheid, barmhartigheid en kracht.
Dat was david Helfgott met een bezielde Rachmaninov.
Een van de twee pianisten wordt bijna zeker nationaal kampioen.
Moeilijke klus voor de jury als er twee zijn die beiden een prijs verdienen.
De jury beraadslaagt.
Het wordt hard gespeeld.
Dit is moordend.
De winnaar van de jaarlijkse wedstrijd voor instrument en zang,
onze nieuwe nationale kampioen,
is Roger Woodwood.
Wat voor iemand was jouw vader, Katherine?
Hij was altijd druk in zijn werkkamer, en dan moest ik weg, want hij schreef.
Op een dag was ik dat zo beu, ik was nog heel klein,
dat ik een inktpot over zijn papieren gooide en begon te krabbelen.
Toen hij dat zag, begon hij te beven van woede.
Wat moet dat? Schreeuwde hij.
Toen viel er een vreselijke stilte.
En ik zei: Ga weg pappa, ik ben aan het schrijven.
Hij pakte me vast en knuffelde me tot ik geen adem meer kreeg.
Mijn eerste literaire poging, noemde hij dat.
Wat is er, David?
Royal College of Music, je krijgt een beurs.
Dat is fantastisch, David.
Mijn vader zal me nooit knuffelen.
Hij kan je niet tegenhouden.
Een kwaaie leeuw is het.
Een poesje is ie.
Ik zal je missen.
Deze waren voor mijn zoon. Neem jij ze maar.
Het kan echt koud worden, in Londen.
David? Waar ben je geweest?
Ik heb de trein gemist.
Die Pritchard alweer.
Wat moet dat? Die handschoenen.
Kijk me aan. Kijk me aan.
En jij denkt dat je kunt doen wat je wilt?
Ik ga. En jij kan me niet tegenhouden.
Maar ik ben je vader. Ik heb alles voor je gedaan. Alles.
Wreed en gevoelloos, dat ben je. Stom kind, laat hem met rust.
Laat hem gaan. Als je dan toch wil gaan, ga dan.
Hou op!
Laat hem. 't Gaat wel weer. Alles goed met je, David?
Alles goed met je? Kom David. Alles is weer in orde.
Ik weet zelf wel wat ik wil.
Hij denkt dat hij naar Londen gaat.
Naar de Royal College of Music.
Wat moet er daar van je worden?
David, als je weggaat, zet je nooit meer een voet in dit huis.
Dan ben je nooit meer iemands zoon. Nooit meer iemands broer.
Is dat wat je wilt?
Wil je deze familie kapotmaken?
Het spijt me.
Als je van me houdt, dan ga je niet door die deur naar buiten.
David, als je nu weggaat zul je gestraft worden...
... voor de rest van je leven. Mijn David. Ga niet.
Het spijt me verschrikkelijk.
Dwing me toch niet.
Fantastische handen.
Alsof ze nergens aan vastzitten.
Beetje broos is ie wel.
Net als Chopin.
Ik zie een finalist voor de concertwedstrijd.
Wat zie je in hem?
Hij heeft geniale momenten.
Geniaal? Kom op zeg.
Kom op david, en fors uithalen.
Laat alle duivels los. De duivel, David.
Straks gaat de piano stuk.
Liszt brak altijd snaren.
Jij speelt voor mijn slechte arm.
Eerst de noten, daar bovenop komt de interpretatie.
Je vindt 't toch goed?
Ik vind alles goed.
Is dat wel verstandig? - Ik weet het niet.
Het staat allemaal hier.
De noten staan op het blad, maar niet de emotie. Wat ik erbij voel.
Niet alleen de emotie. 't Gaat om het evenwicht.
Is dat waar het om gaat?
Precies.
Dat dacht ik al. Net wat ik dacht.
Mr. Helfgott, uw toelage is er.
Ik blijf staan, net als jullie. - Kijk uit, hoor.
Absoluut, Sarah. Je ziet er weer geweldig uit.
En jij ook, Muriel. - Rustig maar, Helfgott.
De bank is net dicht. Wat jammer. Nu moeten we wachten tot morgen.
Wij kennen wel iemand die dit aanneemt.
Ik moet me concentreren. Hard oefenen.
Professor Parkes zegt dat ik moet werken, werken, werken.
Dat moet ik doen als ik de concertfinale wil halen.
De winnaar mag in de Royal Albert Hall spelen.
Ik heb een piano gekocht. Hij was net zo hongerig als die van jou.
Ik heb pappie geschreven. Dat is toch positief, niet?
Tenminste, hij heeft niet terug geschreven...
Hoe kom jij in de finale, David?
Dus het is echt?
En wat ga je doen?
Winnen!
Rachmaninov. Weet je dat zeker?
Zo ongeveer. Ik ben nooit ergens zeker van.
De Rach drie. Maar die is monumentaal.
Het is een berg. Het ergste wat er is.
Niemand is zo gek om dat te spelen.
Ben ik dan wel gek genoeg, professor?
De melodieen strijden met elkaar.
De handen zijn reuzen met elk tien vingers.
Tijdens een optreden heb je geen vangnet.
Je mag geen fouten maken. Dan vallen er doden.
Je moet het blind kunnen spelen.
Let dan toch op de noten.
Die was ik even vergeten.
Je moet ze wel eerst leren.
Om ze daarna te vergeten? - Precies.
Alleen de vingerzetting.
David, kom op jongen.
We gaan vandaag alleen onze verbeelding gebruiken.
Eerste beweging. Cadenza. We beginnen bij...
De noten moeten in je vingers zitten, zodat jij ze kunt vergeten.
Het moet hier vandaan komen. Uit je hart.
Heerlijk toch, die dikke, vette akkoorden.
Je moet de piano temmen, David. 't Is een monster.
Je moet 'm temmen of hij vreet je op.
Het gaat de goede kant op.
Goedemorgen, Mw. Perkins.
uit de nalatenschap van Katherine Pritchard
Ik noem dit mijn mausoleum.
Liszt. Met wratten. Dit hebben ze gemaakt toen hij al dood was.
Zo dood als een pier.
Op de linkeroever kun je ze nog kopen. En goedkoop.
Ik heb hier ergens een Rachmaninov.
Moet je dat zien, die vingers. Zo viriel.
Ik heb ooit de Rach drie voor 'm gespeeld.
Hij kon zichzelf horen spelen in mijn spel, zei hij.
Alsof ik zijn ziel had beroerd, zei hij. Dat was dus niet zo kwaad, he?
Helemaal niet slecht.
Nu is het jouw beurt, David.
Als je het eenmaal hebt gedaan, kan niemand het je meer afpakken.
Je moet spelen alsof het je laatste dag is.
Stel me niet teleur, David.
Hoeveel geniale momenten heb je vandaag al gezien?
Hallo, wie is dit?
Pappie?
Pappie, ik ben thuis.
Er is iemand voor je, David.
Ik ben het, Suzie.
Suzie? Kennen wij Suzie?
Je zus, David.
O ja, mijn zus, zuster. Suzie.
David, ik kan niet zo vaak meer komen.
Okee, niet zo vaak meer.
Ik ga naar Melbourne.
O, dat mag pappie niet weten.
Wat gebeurd is is gebeurd. Wat nu, Margaret?
Margaret woont is Israel.
Ik weet nog dat ze me een kalf noemde.
Of was het een poedel? 't Is zo complex. Complicato in Israel.
Het was een slagveld. Oog om oog. Regelrechte oorlog.
Daar gaat alles kapot van.
David. Ik wist dat ik je hier zou vinden.
Ik ben stout geweest he? Stoute jongen.
Kom mee, David.
Nou wordt ik gestraft voor de rest van mijn leven.
Suffie.
Mag niet van de dokter. Mag niet.
Hij keurde alles af, zie je. Het was ook nooit goed.
O, dus je kunt noten lezen.
Zo ongeveer. Misschien draai ik alleen maar een blad om.
Mijn naam is Beryl Allcott. Hoe heet jij? - Klinkt net als mijn naam, Helfgott.
Belachelijk, Betekend met de hulp van god. Belachelijk.
Wat is je voornaam?
Beginnen bij het begin, David. Hoe klinkt dat?
Ben jij David Helfgott? - Klopt.
Ik heb je zo vaak wedstrijden zien winnen.
Winnen, soms verliezen. Je kan niet alles hebben. Daar kan jij niks aan doen.
Ik was een grote fan van je.
Speel je nog steeds?
Mag niet meer van de dokter. Daar komt alleen maar ellende van.
Klopt. 't Doet me geen goed zegt de dokter, want...
Lang geleden ging het mis. Niks aan te doen.
Speel jij maar, Beryl. Fors uithalen.
Goed zo, Beryl. Die linkerhand is heel goed.
Je moet je kunnen gedragen. Dat is het.
Dit wordt een huwelijk met stijl. Absoluut.
Goed zo Beryl, heel goed.
En druk op die pedalen. We zitten op de fiets. En trappen maar.
Wat gaat er in 'm om? - Hij is zo verward.
Het is een complexe stoornis. Hij leeft in zijn eigen wereld.
Als ie ergens naartoe kon, mag ie zo weg.
Kom maar, David.
Je weet dat ik niet tegen roken kan. - O, sorry...
Wat ga je doen?
Ik ga wel lopen.
Maar je weet de weg niet. - Ik volg wel.
Het is al goed. Stap in.
Mijn lieve David Helfgott.
Is dit al beter, Beryl? Zo goed?
Zuster? - Ik ben er, David.
Waar is de zuster? - Je woont nu bij mij, David.
O ja, leuk. Ik voel me weer lekker. Daisey, Beryl.
Alles komt weer goed met je.
Zo mag ik het horen.
Dat is lekker, Beryl.
Heerlijk toch, die dikke, vette akkoorden.
De plantentuin is vlakbij. Je kunt gaan en staan waar je wilt.
Mr. Minogue is een fatsoenlijk man. Je vindt 'm vast aardig.
En je krijgt je eigen piano.
Zachtjes. Licht als een veertje.
Hou op, David.
Goedemorgen David. De morgenstond heeft goud in de mond. Je ontbijt.
Die piano heeft echt wel rust nodig. Hier, teken je cheque.
Je moet dringend naar buiten. Die longen van jou hebben lucht nodig.
Wie zwak is, wordt vertrapt. Als een sprinkhaan.
We zijn gesloten.
Sylvia, die zwerfhond van jou is terug. - Zal ik 'm eruit zetten?
Nee.
Hee David, speel 's een riedel.
Komt dik in orde.
Goed zo, ga door.
Laat 's zien wat je kunt, Liberace.
Hou je kop.
Lekker heet zeg.
De vijfde van Beethoven.
Prima, komt eraan. Symfonie of concert?
Weet je nog?
David schittert.
Goed gespeeld vanavond. Dat verdient een lekker hapje.
Hallo David.
Hallo pappie. Hallo.
Is alles goed met je?
Ik krijg het blikje niet open. Er moet iets mis mee zijn.
Wat kan er mis mee zijn? - 't Blijft een raadsel.
Doe dat dicht.
Geef hier, dan laat ik zien hoe het moet.
Zie je hoe makkelijk dat gaat?
Het kon niet makkelijker.
Kijk me aan. Jij hebt geluk, mijn jongen.
Dat zal wel. De mensen zeggen allemaal dat ik...
David, hou het kort.
Ik heb heel veel geluk.
Niemand zal ooit zoveel van je houden als ik.
Snap je wel wat voor kans je hier krijgt?
De kans van mijn leven, dat klopt pappie.
Toen ik een kleine jongen was kocht ik een viool.
Een mooie viool waar ik lang voor had gespaard.
Weet je wat ermee gebeurde?
Nee, wat gebeurde ermee? Geen idee.
Om te overleven moet je fit zijn, zie je.
Goeienacht, pappie.
Waar zijn de kinderen? - Ergens in de buurt.
Ik moet je waarschuwen voor onze weekendgast. 't Is een wonderkind.
David?
Het is een gekkenhuis. David?
Hoor ik water lopen?
Waar is ie nou?
Mam, David zit er al een uur op. - Gaaf zeg.
David?
Dokter? Er is geen warm water meer. Waar is het naartoe?
Ik wil je aan iemand voorstellen. - Alles is weg.
Waar is het water naartoe?
Gillian is een vriendin. - Een lieve dokter.
Ze is geen dokter, ze is een astrologe.
Ah, een hartchirurg. - Uit Sydney.
Open hart chirurgie. Ben ik belachelijk?
Gillian maakt horoscopen.
Wil je mijn horoscoop maken? - Doet ze.
Wat voor horoscoop? Met sterren? Ik ben dol op sterren.
En de planeten. - Mercurius, Neptunus...
Muziek uit de atmosfeer. Als muziek de liefde kon voeden...
Hoe moet dat wel niet zijn als hij je beter kent...
Wat doet hij? - Beleggingsconsulent.
Klinkt prima, is het serieus? Hoeveel scoort ie op een schaal van tien?
Dat lijkt me een tien.
Wanneer is de grote dag?
Je kent me, ik doe het kalmpjes aan.
Ik ga jou niet zoenen.
Trish, wat heb je prachtig haar. Blondjes hebben meer plezier.
Daar is de dokter.
Ik moet naar mijn kamer. Mijn kamer.
Welterusten lekkere Lucy.
Kan ik binnen komen? - Kom binnen, dokter.
Waar kan ik dit neerleggen?
Het is jouw schuld niet. Dit groeit maar aan.
Gek, je zoekt niet eens, en daar is ie dan. Roger.
Roger Woodwood. - Dat is een winnaar. Een winnaar.
Je had al een sigaret. - Hij staat aan de top.
Een is meer dan genoeg. - Je hebt prachtig gespeeld.
Vond je? Was het goed?
Componeer je ook?
Dat is Rach drie.
Het begint als een brief. - Lijkt me wel, ja.
Professor Cecil, Royal College. - 't Blijft een raadsel.
Wat?
Hij had maar 1 arm. Door een beroerte. Dat arme poesje.
Pootje kapot. Hij kon er niks mee doen. Zielig. Poesje was beschadigd.
Gewoon pech. Ik beschadig jou toch niet?
Welnee, helemaal niet.
Wat is er, David?
Het begon, ik weet het niet meer.
Het is allemaal zo lang geleden. Zo ging het. Het onzegbare.
Het onzegbare zeggen. - Waarom zeg je mij niet wat je wil zeggen?
Wat wil ik niet zeggen? Lastig.
Kijk hier staat: Beste.
Precies ja. Beste. - Beste Cecil?
Dat was Parkes. - Beste Mr. Parkes.
Hij heeft Sergejs ziel beroerd. Niet slecht he?
Moeilijk stuk hoor.
Beste Mr. Parkes, het is zo lang geleden.
En ik... - ... ik hoop. Dat klinkt toch al goed?
Ik hoop dat u zich mij en de Rach drie nog herinnert. Het gaat beter met mij.
Ik ben weer begonnen met spelen.
Goed gespeeld Roger.
Goed he?
Lach dan, David. Naar de camera. Hier.
Tijd om te gaan. Je ziet haar wel terug. - Na regen komt zonneschijn.
Leven gaat door.
Ja, dat is zo. Niet?
Je moet voor je kindjes zorgen.
Mijn kinderen zijn al groot. Ik ben maar alleen.
Ik ben steeds kleiner geworden. Met mij heb je je handen vol, niet?
Zachtjes, zachtjes...
Wil je met me trouwen?
Dat zou niet erg praktisch zijn.
Tuurlijk niet, maar ik ben ook niet erg praktisch.
Je mist je vliegtuig. - Je bent zo lief. Wat zal ik zeggen?
Vraag het de sterren, Gillian.
Ze krijgt geen adem meer, David...
Jou geef ik geen zoen.
Het spijt me. - Geeft niks.
Je maakte geluid.
Die arme ravel.
Nou wordt ie afgeraffeld.
Mag ik nog even zwemmen, schat?
Okee, nog tien minuutjes dan. Liszt. Maar geen concert. Zwem de Campanella.
Ik zit weer fout daar.
Blijven proberen.
Ik mis pagina 37.
Ik ga even mijn handen weken.
Hebbes!
Je eerste concert in jaren en jij trekt verschillende schoenen aan.
Ga zitten.
We gaan al naar de auto. - Rustig maar. Ontspannen.
Dag schat. - Ze willen een toegift.
Oja? Willen ze meer? - Wat ga je doen?
Ik ga winnen.
Ik speel nog wel een beetje.
Wat voel je? - Niets eigenlijk...
Helemaal niks?
Nou ja, ik sta verbluft, perplex, hoe klinkt dat?
Misschien is het wel allemaal mijn schuld.
Je kan jezelf niet de schuld blijven geven voor alles wat er gebeurd is.
En pappie de schuld geven kan niet meer, die is er niet meer.
Jij bent er nog. - ja, en het leven gaat door.
Het gaat altijd door. Altijd.
Nou nee, niet altijd.
Ik bedoel, je moet toch maar blijven doorgaan. Je mag het niet opgeven.
Nee, zeker niet. Saturnus geeft ons wel een zetje.
De sterren.
Alles heeft zijn tijd.
Er is altijd een reden. - Het waarom van de tijd.
Met dank aan David en Gillian Helfgott voor hun medewerking.
www.ondertitels.nl